Lonely on Rollei

เป็นภาพสีอีกสัก 1 ตอนต่อจากครั้งที่แล้ว ว่าบางทีในความรู้สึกเหงาๆ มันก็มาพร้อมกับบรรยากาศเย็นๆด้วยเหมือนกัน เพียงแต่ครั้งนี้ลองหลบความแออัดในเมือง มาสูดอากาศริมทะเลดูบ้าง แต่สีสันยามเย็นก็ยังมีเสน่ห์กับผมเสมอเลย

by Rolleiflex 2.8D film fuji 160nc Location Thailand
 

In Color By Rolleiflex 2.8D

อาจนานแล้วที่ไม่ได้ใช้ฟิลม์สีเลย จนบางทีนึกที่จะถ่ายภาพสีไม่ออกเลย เพราะรู้สึกว่ามันเป็นภาพที่ถ่ายทอดความรู้สึกออกมายากเหลือเกิน อีกทั้งยังไม่รู้ว่าจะถ่ายออกมายังไงดีให้ภาพออกมาสวย แต่ถึงอย่างไรก็ตาม แสงสียามค่ำคืน อีกทั้ง ภาพแสงสุดท้ายก่อนที่ดวงอาทิตย์จะลับขอบฟ้าไปนั้น ก็เป็นสิ่งที่ทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะต้องเก็บบันทึกไว้ด้วยฟิลม์สี เพราะบางทีภาพสีที่สวยที่สุดในความคิดผม มันน่าจะเป็นภาพสีที่ถ่ายไว้ตอนใกล้หมดแสงนั้นเอง

Rolleiflex 2.8D Fuji 160nc Location Bangkok Thailand 2007
 

Hand color ฉบับ “กรุงเทพเมืองฟ้าอมร”

ก่อนจะไปต่อกันที่ ภาค 2 ที่ยังไม่ได้พิมพ์ เลือกเอาชุดนี้ลัดคิวขึ้นมาก่อนครับเพราะพึ่งทำเสร็จโดยที่ภาพนี้เป็นภาพชุดเดียวกับที่ได้ไปถ่ายตอนที่เดินท่าพระจันทร์ครับ ซึ่งเห็นแล้วว่าน่าจะเอามาลงสีเพราะตอนที่ถ่ายก็รู้สึกชอบสีสรรของท้องฟ้าในตอนนั้น แต่ในกล้องมีแต่ฟิลม์ขาวดำนี่นา เลยเอามาแก้ตอนอัดเลยครับให้มป็นสีขี้นมา ก็เลยอัดเผื่อไว้ก่อนแล้ว โดยที่ตอนแรกผมได้แต่ลองลงสีเฉพาะบริเวณด้านล่างก่อน โดยทิ้งช่วงท้องฟ้าไว้เพราะยังไม่กล้าลง ไม่รู้จะเลือกลงสีอะไรดี เพราะในช่วงเวลาที่ถ่ายนั้นเป็นช่วงเย็นแล้ว บรรยกาศ ของท้องฟ้าค่อนข้างที่จะเป็นสี ส้มๆ ม่วง ทำให้ไม่กล้าลงในทีแรกเพราะกล้วผสมสีไม่ถูก และจะออกมาไม่เป็นอย่างที่ต้องการ แต่ถ้าจะเลือกไม่ลงสีของท้องฟ้า โดยล่อยให้โล่งๆ เป็นสีออกเทาๆ มันก็ดันดูไม่สวยอีก เพราะอัดออกมาไม่ค่อยดีฟ้าเดิมๆมันยังไม่สวยครับ อีกทั้งท้องฟ้าในภาพก็น่าจะเห็นจุดเด่นมากกว่าเพราะกินพื้นที่มาก ก็เลยเลือกสีท้องฟ้าใหม่ ให้ลงสีง่ายขึ้น โดยให้เป็นสีฟ้าๆ แบบพื้นๆเลย  แล้วก็ได้เป็นรูปอย่างที่เห็นครับ

 ฝากติชมด้วยครับ ฝีมือในด้านการลงสีและผสมสีอาจยังต้องปรับปรุงอยู่ครับ ยังเลือกผสมสีไม่ถูกต้องเท่าใหร่ครับ

ถาพจาก Rolleiflex 2.8D Film Tri-x 400 กระดาษ Illford RC

ปล.เป็นภาพถ่ายจากกล้องดิจิตอลธรรมดาๆ ตัวเดิมครับ คุณภาพเลยอาจไม่ดีเท่ารูปจริงนะครับ แต่ดูๆแล้ว สนามหลวงแบบนี้มันสวยกว่าการที่มีม๊อบมาเดินเยอะนะครับ ว่ามั้ย

และภาพนี้ ขยับเข้าใกล้จะได้เห็นรายละเอียดชัดๆขึ้นครับ


Rolleiflex in Ordinaly Peple (Part 1)

สืบเนื่องการได้ไปเดิมชมงานแสดงภาพของ อ.จิตร จงมั่งคง ที่ ม.ศิลปากรนั้น ขากลับฟิตจัดเลยยิงฟิลม์ไป 2 ม้วนเพื่อดับไฟในตัวหลังจากที่ได้ชมภาพไป และคิดว่าการได้ไปเดินงานแสดงภาพต่างๆคิดว่าเป็นการสร้างแรงบันดาลใจได้ดีทีเดียว ไม่เชื่อลองดู

อีกทั้งตั้งแต่ได้ Rolleiflex มาตัวกล้องมันช่างดึงดูดผู้สูงอายุได้ดีจริงๆ โดยเฉพาะคนย่านท่าพระจันทร์นั้น แต่ละท่าน แต่ละคนก็ได้ให้ความสนใจล้องตัวนี้เป็นพิเศษ ซึ่งอาจเป็นการช่วยให้ท่านทั้งหลายได้ระลึกถึงความหลังสมัยหนุ่ม สาวก็เป็นได้ เพราะแค่เดินถือกล้องมาขอให้ถ่ายภาพให้ก็มี หลายคนบอกว่ายังมีคนใช้กล้องรุ่นนี้กันอีกหรือ ตั้งแต่เค้าเกิดมาก็เจอรุ่นนี้แล้ว พอได้ฟังก็รู้สึกดีครับ ว่าในขณะที่โลกเปลี่ยนแปลงไปเข้าสู่ยุคใหม่ที่ไรทิศทางอย่างนี้ แต่เรื่องในอดีตก็เป็นเรื่องราวที่ทำให่เรามีความสุขเสมอ และเป็นข้อดีของกล้องรุ่นนี้อีกอย่างที่มีแต่คนอยากให้ถ่ายรูปให้ครับ.

ฝากติชมด้วยครับ กำลังพยายามปรับความเข้าใจกับน้อง Rollei นี้อยู่เหมือนกันและคงต้องพัฒนาต่อไปล่ะครับ

Rolleiflex 2.8D Tri-x 400 D76(1+1) 9.45M รู้สึกว่าฟิลม์มันหนาๆไปหน่อยไม่รู้ล้างนานไปหรือป่าว และให้ทางร้านแสกนฟิลม์ครับเพราะเรื่องอัดยังต้องไปเรียนรู้อยู่เลย

Location ท่าพระจันทร์ครับ

Rolleiflex In Ordinary peple (Part 1) มาให้ชม 1 ชุดก่อน วันหลังมาต่อใหม่ครับ
ผมคนขายพระ ผู้หันหลังให้กับกระแสนิยม
 

อาหมอฟันหมด (ตอนนี้หลือแต่ฟันปลอม)
 

ผมหน้าที่รับปูเสื่อ แต่ไม่รับเลี้ยงดูนะครับ
 ไอ้ฉันคือรากหญ้าผู้ถูกกระทำเสมอ


ข้าผู้รู้อนาคต แต่อาจยังไม่แน่ใจชีวิตตัวเอง